13 mei, 2011

Is de menselijke natuur te vrezen veroudering, omdat het leidt tot het verval van zijn leven. Het leven van een persoon in vergelijking met andere processen van het universum is erg kort. Daarom mentale functioneren op oudere leeftijd   significant verschillend van andere perioden in het leven. Vind het elixer van een lang leven, hebben we geprobeerd om het raadsel van de vergrijzing, vele bekende wetenschappers op te lossen. Maar om het antwoord te vinden die u nodig hebt om de geheimen van de natuurwetten te dringen. Vandaag de dag zijn genetici werken aan veel zaken, maar dat het probleem van de vergrijzing blijft het grootste mysterie.

Moderne gerontologie   Het heeft verschillende theorieën, die een kans om te begrijpen waarom een ​​man groeit oud en sterft geven. Ze hebben allemaal een recht om te bestaan, maar blijft de meest erkende Moleculair-genetische theorie van veroudering . Het is gebaseerd op de hypothese, die beweert dat de oorzaak van veroudering ligt in de primaire veranderingen in de eenheidscel. Maar wat betreft de werkwijze, dan de standpunten van wetenschappers niet eens, omdat het kan twee mogelijkheden hoe het gebeurt en hoe het wordt veroorzaakt.

Als je naar beide versies van het proces, is gewoon onmogelijk weerleggen. Volgens de eerste theorie van het mechanisme van veroudering genetisch ingebouwd in de cel zelf, manifestaties van de ouderdom   - Patroon van nature ingesteld. In het tweede geval, het is gewoon een gevolg van de opeenstapeling van fouten in de genetische geheugen dat over een periode van de evolutie van levende wezens hebben opgebouwd. Zolang de voorkeur voor moleculair-genetische theorie de eerste uitvoeringsvorm van het verouderingsproces.

Er wordt aangenomen dat de moleculair genetische theorie van veroudering gecreëerd A. Weisman Wie naar voren gebracht de hypothese van de scheiding van functies tussen de somatische en kiem dragers van genetisch materiaal. De basis van deze hypothese is het ontbreken van de vergrijzing in eencellige organismen. Volgens Theorie Weisman , Het is de relatie tussen seksuele en somatische cellen bepaalt de levensduur. Geslacht en kiemcellen niet sterven als de belangrijkste carry genetische informatie, maar zijn gedifferentieerde somatische en sterven.

De eerste is verantwoordelijk voor de overdracht van informatie van de bevolking, en de tweede hen te ondersteunen. Nadat het lichaam zijn doel heeft voldaan, het doorgeven van informatie aan de bevolking wordt het nutteloos en somatische cellen ophouden te verdelen. Hoe langer de duur van de functie van voortplanting, het meer generaties somatische cellen respectievelijk langere levensduur. Dit kan worden beschouwd als natuurlijke selectie die door de natuur.

Voor de theorie Weisman bevestigd of weerlegd, hebben we veel onderzoek verricht. Tijdens deze onderzoeken is vastgesteld tussen de patroon beperking van vraag en groei, en dus de veroudering van het organisme. Door de beperking van het vermogen van een jong lichaam vertraagt ​​de groei, wat resulteert in vertraagde puberteit, wat weer vertraagt ​​het verouderingsproces. Deze experimenten werd het mogelijk aan te tonen dat veroudering wordt gecontroleerd door de genen, evenals andere stadia van de ontogenie. Door toevoer beperking heeft het lichaam tijd die zou de uiteindelijke afmetingen te bereiken, zijn doel reproductie vervullen en begint het aftellen, dat wil beginnen te groeien oud.

De eerste weerlegging van deze theorie gegeven ervaringen A. Carrel . Deze Franse chirurg en pathofysiologie ontwikkelde een techniek van de groeiende weefselkweek met bloedplasma en embryonale vloeistof. Zijn experiment met myocardweefsel cellen geplaatst in cultuurmedium bleek dat moleculair genetische theorie van veroudering is niet altijd waar, zoals de laag cellen onbeperkt verdeeld.

Moleculair-genetische theorie van veroudering Weismann, vond zijn voortzetting in Theorie Heylika . De experimenten van de onderzoekers bleek dat de normale somatische cel heeft een strikt aantal divisies, het aantal ter ere van de wetenschapper, genaamd nummer Heylika . Volgens deze theorie, hebben somatische cellen mitotisch potentieel en een beperkte levensduur beperkt.

Een voorbeeld van een dergelijk experiment kan worden waargenomen in fibroblasten voedingsstoffen binnenshuis. Bindweefsel uit het lichaam is verdeeld in een aantal keren en matrijzen. Maar hoe experimenten van Carrel? Het verschil tussen deze studies is om het materiaal. Carrel mengsel werd in een voedingsstof weefsel stukken en Heylik enkele cellen, waardoor meer accurate resultaten. Het verschil in de voedingsoplossing mengsel. Carrel In experimenten met embryonale bloed en vocht monsters daalde tot nieuwe cellen. Heylik beurt gebruikt de oplossing van aminozuren, zouten en andere bestanddelen met laag molecuulgewicht. Zo moleculair genetische theorie van veroudering werd bevestigd, maar het had een antwoord als het bijbehorende nummer van de divisie en differentiatie van cellen in alle generaties niet geven. Het antwoord op deze vraag is niet gegeven telomerische theorie Ze alleen toegestaan ​​om vast te stellen dat de structuur die verantwoordelijk is voor het aantal divisies - end onderdelen van de chromosomen, of telomeren.

Aan het einde van de twintigste eeuw heeft zij een nieuwe theorie van veroudering, waarin het bewijsmateriaal werd weerlegd door telomerisch theorie zetten. Volgens een nieuwe hypothese van veroudering verantwoordelijk structuur van de celkern, de structuur van dit eiwit betrokken bij celdeling en divisie contra - centriolen . Zo werd geboren centriolar theorie Tkemaladze .

Centriolar Tkemaladze theorie in twijfel getrokken vorige hypotheses, wat resulteert in een onbetwistbaar feit. Uit de somatische cel kan gekloonde dieren groeien betekent dat het draagt ​​eveneens de genetische informatie. Dan is het logisch om te veronderstellen dat de antwoorden niet te verouderen kern en de structuren in het cytoplasma.

Onderzoek cellen hebben geleid tot de conclusie dat het centriolen verantwoordelijk zijn voor dit proces. Voor elke sector ze verdubbeld, en leidde de vorming van de raamcellen - cytoskelet Die speelt een vitale rol in het leven van de cel. Cytoskelet coördinerende vereniging cellen in het weefsel en celmetabolisme is die het eerste stadium van de embryonale ontwikkeling. Hij is verantwoordelijk voor de passage van externe signalen in de kern, totdat het signaal aan de vernietiging van de cellen. Wanneer het aantal celdelingen is uitgeput, worden de centrioles gedood, stopt ondersteuning van het cytoskelet, en dus celveroudering en sterven. De enige uitzonderingen zijn cellen die in staat wedergeboorte Zoals bijvoorbeeld cellen van de lever bij volwassen dieren.

In theorie centriolar Tkemaladze er onsterfelijke cellen worden deze cellen als van hogere planten, bevrucht ei en een paar andere species aanvankelijk zonder centrioles cytoskelet. Aan deze lijst en omvatten kwaadaardige kankercellen die fors hebben gebroken richten van centriolen cytoskelet geherstructureerd.

De veroudering van het lichaam begint wanneer de cellen van uw limiet van divisies hebben bereikt. Dergelijke cellen zijn gedifferentieerde Of Specialty. Bij de mens, de eerste om te worden gedifferentieerd stamcellen . Hun meest splijting mechanisme onderdrukt, vormt de voorraad alle anderen gaan op de vorming van het lichaam. Geleidelijk wordt de voorraad uitgegeven, voor de hervatting van weefselcellen, als het op is, hoeft de stamcellen niet te vernieuwen.

Als alternatief voor de bovenstaande hypotheses aangevoerde theorie willekeurige mutatie Of fouten in het menselijk genoom. Studies van langlevende cellen van meer dan 100 jaar oud vertoonde het overwicht allel apoE2 Boven apoE4 allel En na de laatste predisponeert voor bepaalde ziekten bijvoorbeeld om giperhodesterinemii en Alzheimer. De dominantie van één allel via andere mutaties kunnen worden overwogen. Die verandering apolipoproteïne Gene, belast menselijke levensduur en kunnen resulteren in het feit dat het lichaam ouder.

DNA molecuul basis van het genetisch apparaat, kunnen ze beschadigd worden door fysische of chemische middelen, of zogenaamde vrije radicalen, die het delingsproces schendt en kan leiden tot de wijziging. Deze effecten op het genetisch materiaal tijdens de evolutie heeft geleid tot de veroudering van het organisme.

Tot op heden, duizenden studies uitgevoerd, maar het is slechts een poging op de lange chrede zoektocht naar de eeuwige jeugd. All previous theorie van veroudering   Het is niet bekend tot het einde. Moderne genetica behaalde verbluffende resultaten - van gekloonde dieren. Het resultaat van het werk van vele wetenschappers begonnen te bereiken, zoals het verhogen van het aantal Heylika 20-30 divisies, benadrukt marker van de tumor die kunnen helpen verslaan kanker en andere uitstekende prestaties. Maar er is nog veel werk van genetici, voordat een persoon de eeuwige jeugd en onsterfelijkheid zal winnen.