Beschrijving achterstallige op 28.10.2012

Niet-narcotische, pijnstillend middel . De actieve component paracetamol . De basisstof invloed centra thermoregulatie, pijn, remmen cyclooxygenase-1, 2 in het centrale zenuwstelsel. Cellular peroxidasen een neutraliserend effect op het actieve bestanddeel van het geneesmiddel bij inflammatoire foci, die volledig blokkeert inflammatoire effecten . Het geneesmiddel heeft geen nadelig effect op het slijmvlies wand van het spijsverteringskanaal, voor water en zout uitwisseling Het maakt geen wateropname en natriumionen veroorzaakt. Tylenol vervaardigd tabletdoseringsvorm als siroop, capsule, oplossing, zetpil, suspensie, poeder.

Indicaties:

Tylenol is voorgeschreven voor pijnsyndroom milde tot matige aard: zenuwpijn , Hoofdpijn, artralgie, algomenorrhea , Spierpijn, kiespijn, migraine. Het geneesmiddel is geïndiceerd voor koortsachtige syndroom , Gevolgd door infectieziekten.

Contra:

Tylenol is niet geïndiceerd in geval van intolerantie van paracetamol in de neonatale periode tot de leeftijd van één maand. Wanneer virale hepatitis, zwangerschap, ouderdom, borstvoeding, alcoholische leverziekte, diabetes, gebrek aan glucose-6-fosfaat dehydrogenase, met goedaardige hyperbilirubinemia , Leverfalen, nierziekte, het syndroom van Gilbert paracetamol toegediend met de nodige voorzichtigheid.

Side-Effects

Huid:   angio-oedeem, rash, jeuk . Syndroom van Lyell   (toxische epidermale necrolyse), Stevens-Johnson-syndroom, exsudatief erythema multiforme . Het centrale zenuwstelsel   (bij hogere doses paracetamol): desoriëntatie, agitatie, duizeligheid. Spijsvertering:   epigastrische pijn, misselijkheid, verhoogde niveaus van leverenzymen, gepatonekroz. Het endocriene systeem:   hypoglycemic coma, hypoglykemie . Vormende organen : carbohemia   (hart pijn, kortademigheid, cyanose), sulfgemoglobinemiya, bloedarmoede . Het nemen van grote doses kunnen trombocytopenie, leukopenie, aplastische anemie, agranulocytose, pancytopenie veroorzaken. Urinewegen:   papillaire necrose, renale toxiciteit in de vorm   interstitiële nefritis , Nierkoliek.

Overdosering:

Het klinische beeld van een acute overdosis ontvouwt door middel van 6-14 uur na inname van het geneesmiddel Tylenol. Symptomen van chronische overdosering opgenomen na 2-4 weken. Er zweten, onregelmatigheden in het spijsverteringskanaal (epigastrische pijn, buikpijn, diarree, misselijkheid, braken, eetstoornissen). Met Chronische overdosis   duidelijke zwakte, zwakte, zweten, gepatonekroz , Hepatotoxische effect, die kan worden bemoeilijkt door de lever encefalopathie: een stupor, het centrale zenuwstelsel, verminderde oordeel. Registers metabole acidose . krampen Coma, anticoagulatie, cerebraal oedeem, ademhalingsdepressie, ontwikkeling van DIC, aritmie, hypoglycemie. Aanbevolen de invoering van de voorlopers van glutathion synthese, donateurs van SH-groepen.

Hoe te gebruiken:

Tylenol tabletten worden oraal in te nemen, het drinken van veel water, bij voorkeur na 2 uur na een maaltijd. De enkelvoudige dosis voor volwassenen is 500 mg, de maximale - 1 gram. Het medicament toegediend tot 4 maal per dag. De duur van de therapie 5-7 dagen. Met Gilbert's syndroom , Leveraandoeningen, renale systemen wordt aanbevolen om het interval tussen doses van het geneesmiddel te verhogen of verlagen van de dosering.

Speciale instructies:

Patiënten met alcoholische hepatosis   verhoogt het risico op leverbeschadiging tijdens de behandeling met paracetamol. Langdurige febriele syndromen (langer dan 3 dagen) tijdens de behandeling met het geneesmiddel Tylenol moet een specialist raadplegen. Het geneesmiddel kan de resultaten van laboratoriumtests vervormen, van invloed op het niveau Urinezuur Glucose. Therapie Tylenol vereist controle over het werk van de lever systeem, de toestand van het bloed. Patiënten met diabetes, is het belangrijk om rekening te houden met het sacharosegehalte van de stroop (in 5 ml - 0 06HE).

Geneesmiddelinteracties:

Tylenol kan de effectiviteit van vermindering uricosurica . Het geneesmiddel versterkt het effect van anticoagulantia   te wijten aan een daling van de synthese van procoagulante factoren in de lever systeem. Samen met de toelating van barbituraten, ethanol, fenytoïne, fenylbutazon, rifampicine, tricyclische antidepressiva , Fenylbutazon, inductoren van microsomale oxidatie, hepatotoxische middelen verhoogt de productie van actieve gehydroxyleerde metabolieten die het risico van ernstige intoxicatie verhoogt, zelfs bij geringe overdoses. De effectiviteit van paracetamol wordt verminderd door chronische toediening van barbituraten. Na ontvangst van ethanol het risico op acute vormen van pancreatitis. De kans op beschadiging vermindert hepatotoxiciteit tijdens cimetidine, remmers van microsomale oxidatie. Langdurige therapie Tylenol en andere geneesmiddelen uit de groep van NSAID's het risico op renale papillaire necrose "Analgesic" nefropathie, en versnelt het begin van eindstadium nierfalen. Lang en gelijktijdige behandeling salicylaten   paracetamol en leidt tot de ontwikkeling van kanker pathologie van de blaas, nieren. Geneesmiddel diflunisal tweemaal de plasmaspiegel van de actieve stof Tylenol, een 50% verhoogd risico hepatotoxiciteit . Gematotoksichnosti medicatie verhoogt wanneer toegepast myelotoxische middelen.