1 november 2011

Bacteriële vaginose   - Gynaecologische besmettelijke niet ontstekingsziekte. Gekenmerkt door het ontstaan ​​van de ziekte ten gevolge van seksueel contact. Volgens de statistieken vaginose treft 20% van de vrouwen in de vruchtbare leeftijd. Het wordt gekenmerkt door veranderingen in ziekten vaginale milieu   en Flora, een verminderde productie melkzuur   en het verlagen van de pH van de vaginale omgeving. Dus door een neutraal medium niet om de ontwikkeling van verschillende bacteriën, met inbegrip Trichomonas .

Vaginale microflora kan worden voorgesteld als mobiele ecosysteem . In normale vaginale flora omvat lactobacillen Die spelen een beschermende functie. Lactobacillen recycling glycogeen   (vruchtbare vrouwen vaginale epitheliale cellen een groot aantal glycogeen) in melkzuur, waardoor de zuurgraad van de vagina verminderen. Bovendien lactobacillen kunnen vormen waterstofperoxide . Waterstofperoxide en zure milieu van de vagina remmen de vermenigvuldiging van opportunistische bacteriën ( streptokokken . stafylokokken . Anaërobe bacteriën . E. coli . Mobiluncus spp . Gardnerella vaginalis .). Die klein gedetecteerd in de meeste microflora van de vagina van de vrouw bedragen.

Als het lichaam vermindert het aantal lactobacilli in hun plaats in het ecosysteem innemen opportunistische bacteriën   (Gardnerella vaginalis in de eerste plaats). Recente bijdragen tot het vrijkomen van vluchtige aminen, die vergelijkbaar is met de geur van rotte vis geur zijn.

Bacteriële vaginose wordt niet seksueel overgedragen, omdat het niet geslachtsziekte . De bacteriën zijn pathogenen van bacteriële vaginose (vooral Gardnerella vaginalis) kan door seksueel contact worden overgebracht. Maar hun overbrenging van vrouw tot vrouw kan de voornaamste oorzaak van de ziekte niet. Aangezien kleine hoeveelheden van deze bacteriën behoren tot de vaginale microflora van de overgrote meerderheid van de vrouwen.

Onbeschermde sex echter een rol bij het ontstaan ​​van bacteriële vaginose spelen. Het punt is niet van infectie en dat zaad van seksuele partner   of meerdere seksuele partners zijn verantwoordelijk voor veranderingen in vaginale microflora.

De belangrijkste oorzaak van de ziekte is niet alleen de aanwezigheid van de veroorzakende bacterie van bacteriële vaginose (ze in vrijwel elke vrouw in kleine hoeveelheden) en de verandering in verhoudingen van opportunistische microben en lactobacillen (waaronder bacteriële vaginose veroorzaakt). Het aandeel van lactobacilli in bacteriële vaginose wordt verlaagd en het aantal pathogenen toeneemt. Daarom wordt bacteriële vaginose in de geneeskunde bekend dysbiosis de vagina .

Bij het optreden van bacteriële vaginose kan leiden tot interne slaghamer en externe invloeden, de zogenoemde exogene   en endogene factoren . Het kan zijn hormonale veranderingen, verminderde immuunbescherming schendingen in de darm, in het bijzonder microbiocenosis . Kunnen ziekten en oorzaken veroorzaken, zoals het gebruik van antibiotica, hormonen, immunosuppressieve middelen, alsmede de eerder overgedragen inflammatoire ziekten van het urogenitale systeem.

De veroorzakende bacteriën voor bacteriële vaginose is niet gevaarlijk voor mensen. De mannen, die de verwekker van Gardnerella vaginalis had ontdekt, alsmede seksuele partners van patiënten met bacteriële vaginose vrouwen geen behandeling.

Symptomen van bacteriële vaginose

Bacteriële vaginose geen specifieke symptomen. Voor sommige ziekten gekenmerkt door klinische manifestaties is overvloedig romige selectie   uit de vagina. Ze hebben een uniforme grijswitte kleur, vaak plakken aan de wanden van de vagina. Door de ineenstorting van de aminen die worden geproduceerd door bacteriën, vaginale afscheiding vaak onaangenaam, zogenaamde "visachtige" geur. Toewijzing oorzaak bacteriële vaginose symptomen zoals verbranding en jeuk in de vagina. Vaak veroorzaakt het bekken ontstekingsziekte, soms onaangename pijn tijdens het vrijen.

Er zijn verschillende soorten vaginitis, elk heeft zijn eigen symptomen:

• Aerobe vaginitis   - Is gevolg van contact met het slijmvlies van aërobe microflora, terwijl eenmalige lactoflora normale vagina.
• Trichomonas vaginitis   - Het is een van de meest voorkomende vormen van vaginitis.
• Candida vaginitis   - Ontsteking schimmel, die de belangrijkste agenten van gist schimmels zijn Candida .
• Allergische vaginitis   - Is een soort van genitale allergie, dat wordt veroorzaakt door het gebruik van drugs om ongewenste zwangerschap of behandeling van ziekten van genitaliën voorkomen.
• Desquamatieve inflammatoire vaginitis   - Een type-specifieke vaginitis.

Diagnose van bacteriële vaginose

Diagnose van de ziekte in verschillende fasen uitgevoerd. De eerste laboratorium onderzoek uitgevoerd op de aanwezigheid van uitstrijkjes clue cellen . Wanneer kleuren met methyleenblauw uitstrijkjes kan vlak epitheelcellen, die zijn bevestigd op te sporen gardnerelly Omdat de cellen worden als priperchenny uitzicht. Bovendien, de laboratoriumanalyse omvatten uitstrijkjes amine-test . In de studie van de vaginale afscheiding met een verdunde oplossing van 5-10% kaliumhydroxide . Opkomende met de geur van vis, of beter gezegd amine geur wijst op de aanwezigheid van de ziekte.

Diagnose van bacteriële vaginosis omvat ook de bepaling van de pH van de vaginale flora. Om dit te doen, juist tijdens de inspectie op de gynaecologische stoel, de arts brengt met een pincet pH-papier in een geheime kluis vlagalishnogo. De aanwezigheid van de ziekte wordt bepaald bij pH 4, 5.

De aanwezigheid van al deze tekens en symptomen van bacteriële vaginose nauwkeurig bevestigen de diagnose. U kunt de ziekte te diagnosticeren en door de isolatie van zuivere culturen van bacteriën, maar deze diagnose is niet effectief. Dit vanwege het feit dat meer dan 58% van gezonde vrouwen een hoog microben Gardnerella vaginalis   in vaginale afscheiding.

Behandeling van bacteriële vaginosis

De ziekte vereist medische behandeling. Benoemd door antibiotica zoals metronidazol . clindamycine . tinidazole . Zij worden in de formuleringen voor oraal en vaginaal gebruik. Dit flagyl . Metrogel . kleotsin . tindamaks . Vlagalishnye drugs zijn effectiever, vaak omvatten behandeling van bacteriële vaginose. Ze produceren minder bijwerkingen, maar het risico lijster .

De beste manier om bacteriële vaginose behandelen is metronidazol   (b.v. Trichopolum ) Genomen voor 7 dagen, 2 keer per dag 500 mg oraal. Soms wordt het geneesmiddel wordt slecht verdragen (kunnen misselijkheid veroorzaken). Het is niet compatibel met alcohol. Echter, kan systemische behandeling de kans op complicaties veroorzaakt door bacteriële vaginose verminderen.

Reserve drugs:

Clindamycine   ( dalatsin . klimitsin ) Voor 7 dagen, 2 keer per dag 300 mg oraal. Clindamycine helpt om de groei van niet alleen de bacteriën te onderdrukken Gardnerella vaginalis Maar ook Lactobacillus ( Lactobacillus spp. ). Clindamycine wordt benoemd in het geval van onbehandelde patiënten metronidazol.

Clindamycine crème Bij een concentratie van 2% ( dalatsin ) Toegediend met de meegeleverde applicator in de vagina 1-5 dagen eenmaal per dag ('s nachts). Uiteraard is lokale behandeling veel beter verdragen, maar minder effectief systemische behandeling vermindert risico van complicaties van bacteriële vaginose.

Metronidazol Gel 0, 75% ( metrogil . flagyl ) Wordt ingebracht in de vagina met behulp van een 5 dagen 2 maal daags geleverd applicator. Zoals bij de vorige formulering wordt topische behandeling veel beter verdragen, maar minder effectief systemische behandeling vermindert het risico van complicaties van bacteriële vaginose.

Er zijn andere behandelingen van bacteriële vaginose, het bestaat uit twee fasen. Ten eerste is het noodzakelijk om reproductie te onderdrukken Ziekteverwekkers . Daartoe de irrigatie-oplossing van boorzuur en melkzuur, maar er zijn meer moderne medicijnen. Namelijk, het geneesmiddel Fluomizin   - Een breed spectrum antiseptische medicijn effecten - wordt intravaginaal aangebracht nadat (een tablet) voor 6 dagen.

Het is vermeldenswaard dat het geneesmiddel kan worden gebruikt tijdens de zwangerschap voor de rehabilitatie van generieke kanalen. Het wordt uitgevoerd op dezelfde wijze het begin van therapeutische behandeling - 6-7 dagen voor de PRD.

In de tweede stap wordt uitgevoerd restauratie vaginale levensgemeenschappen . Hiertoe lokaal eubiotics , Wijk geneesmiddelen die stammen van lactobacillen en bifidobacteriën.

Complicaties van bacteriële vaginose: een nare geur afscheiding, ongemak, jeuk; ontwikkeling endometritis   (na keizersnede, post-abortus, post-partum); het risico van vroeggeboorte en abortus   in de late zwangerschap.